
Parmak Çocuk Masalı
Bir varmış bir yokmuş… Ali dede ile Gül nine’nin parmak kadar küçücük ama yüreği kocaman bir çocukları varmış.

Bir varmış bir yokmuş… Ali dede ile Gül nine’nin parmak kadar küçücük ama yüreği kocaman bir çocukları varmış.

Bir varmış bir yokmuş, gökyüzünün yumuşacık maviliğinde Pofuduk adında küçük, bembeyaz bir bulut yaşarmış. Pofuduk, aşağıdaki çocuklar onu tavşana, dondurmaya, kalbe benzetince çok mutlu olur, sessizce şekilden şekle…

Bir varmış bir yokmuş… Gökyüzüne uzanan ağaçların yaprak yaprak fısıldadığı, derelerinin şarkı söylediği büyük bir orman varmış.

Ormanın kıyısındaki küçük kasabada, herkesin bildiği eski bir çocuk parkı vardı. Parkın ortasında, gövdesi yılların izini taşıyan bir çınar ağacına bağlı, parlak boyası hafifçe solmuş kırmızı bir salıncak dururdu…

Yılın son gecesiydi . Şehrin dar sokaklarına akşam çoktan inmiş, gökyüzü ağır, kurşuni bir bulutla kapanmıştı.