Yastık Adası’na Yolculuk
Bir varmış, bir yokmuş...
Geceleri uyumakta zorlanan minik bir çocuk varmış. Adı Deniz’miş. Beş yaşındaymış ve her gece uyku saati geldiğinde “Biraz daha oyun oynayayım,” diye mırıldanırmış. Annesi yumuşak bir sesle odasına girip saçlarını okşar, “Denizciğim, uyku sadece dinlenmek değil; bazen büyülü bir yolculuktur,” dermiş.
Deniz o gece yine yastığına yaslanmış ama gözlerini kapatmamış. Tam o sırada yastığının içinden fısıltı gibi bir ses duymuş:
“Hazırsan, seni bekliyorum...”
Yolculuk Başlıyor
Yastık bir anda hafifçe titremeye başlamış. Deniz, sanki pamuk bulutların üstünde süzülüyormuş gibi hissetmiş.
Bir göz açıp kapama süresinde, yıldızlarla dolu bir gökyüzünün ortasında bulmuş kendini. Altında yavaşça ilerleyen dev bir yastık varmış. Üzerinde altın harflerle şöyle yazıyormuş:
Yastık Ekspresi – Varış Noktası: Hayal Adası
Hayal Adası’na Varış
Aşağıda ışıl ışıl parlayan bir ada görünüyormuş. Ağaçları maviyle turuncu arasında dans ediyor, denizinden minik ışık kabarcıkları yükseliyormuş. İşte orası Yastık Adası’ymış!
Deniz indiğinde onu sevimli yaratıklar karşılamış: Pofuduk Tavşancıklar, Güleryüzlü Bulutçuklar ve Minik Uyku Kuşları.
Hepsi aynı anda bağırmış:
“Hoş geldin Deniz! Rüya dünyasına ilk kez mi geliyorsun?”
Deniz şaşkın ama mutluymuş: “Evet… Burası gerçek mi?” diye sormuş.
Bir Bulutçuk gülümsemiş: “Burası uykunun kalbi. Hayal eden herkesin durağı.”
Uyku Oyunları
İlk durakları Düş Trambolini olmuş. Deniz her zıpladığında gökyüzünde renkli balonlar patlıyor, melodiler duyuluyormuş.
Sonra Şeker Bahçesine geçmişler. Burada ağaçlardan vanilyalı yapraklar dökülüyor, yumuşak zeminden çikolata kokusu yükseliyormuş.
En son Yavaşlatıcı Salıncaklar’a binmişler. Her ileri-geri sallandığında Deniz’in göz kapakları biraz daha ağırlaşmış.
Bulutçuk fısıldamış: “Yavaşlamak, huzurlu uykunun ilk adımıdır.”
Dönüş Vakti
Gökyüzü mor ve maviye boyanmış, yıldızlar birer birer parlamaya başlamış. Derken Yastık Ekspresi’nin kornası çalmış:
“Dönüş zamanı...”
Deniz arkadaşlarına sarılmış, “Buraya tekrar gelebilir miyim?” diye sormuş.
Tavşancık gülümsemiş: “Her gece huzurla gözlerini kaparsan, Yastık seni yeniden bulur.”
Sabah
Deniz gözlerini açtığında odasına güneş ışığı dolmuş. Annesi kapıdan seslenmiş: “Bugün erkencisin, rüya güzel miydi?”
Deniz yastığına sarılmış, gülümsemiş ve fısıldamış:
“Teşekkür ederim, Yastık Adası…”
Masalın Öğretisi
Uyku, yalnızca dinlenmek değildir; kalbin yavaşladığı, düşlerin canlandığı bir yolculuktur.
“Yastık Adası’na Yolculuk”, çocuklara uykuyu sevdiren, güven dolu bir hayal köprüsüdür.
Her gece bir masal başlar, yastığın kalbinde…