Kuromi Masalı

Bir varmış bir yokmuş… Gökyüzünün pamuk şekeri gibi yumuşadığı Rüya Vadisi'nde, siyah pelerini ve mor şapkasıyla dolaşan sevimli ama biraz yaramaz bir kız yaşarmış: Kuromi. Kuromi'nin hayali, bir gün çocukların sevdiği özel bir Kuromi masalının kahramanı olmakmış.

Bir sabah penceresinden ince bir ses duymuş.

— Kuromi! Yardımına ihtiyacım var!

Pencereye koştuğunda minik Rüya Kelebeği Nino'yu görmüş.

— Rüya kristalinin ışığı sönüyor, demiş Nino.

— Eğer tamamen sönerse çocuklar güzel rüyalar göremeyecek.

Kuromi şaşırmış.

— Ama neden benim yardımım?

Nino kanatlarını çırpmış.

— Çünkü kristal, hem yaramaz hem de iyi kalpli olanların enerjisiyle parlar. Yani seninle.

Kuromi hafifçe gülmüş.

— Tam bir Kuromi macerası olacak galiba. Hadi gidelim!

Yolda My Melo onlara katılmış. Hep birlikte kristalin olduğu tepeye çıkmışlar. Kristal neredeyse tamamen solmuş.

— Ona ne lazım biliyor musunuz? demiş Kuromi.

— Gerçek bir gülüş, sıcak bir arkadaşlık ve biraz da cesaret.

Kuromi havaya mor bir kalp çizmiş. Kalbin içinden yayılan sıcak ışık kristale doğru süzülmüş. Kristal önce titremiş, sonra rengârenk ışıklarla parlamaya başlamış.

Nino sevinçle haykırmış.

— Kuromi! Başardın!

My Melo gülümsemiş.

— Yaramaz görünsen de kalbin çok güzel.

Kristalin ışığı tüm vadiye yayılmış. O anda dünyadaki çocuklar aynı anda hafifçe gülümsemiş; bazıları rüyasında Kuromi’yle oyun bile oynamış.

Ertesi sabah çocuklar uyanırken içlerinden şöyle demiş:

“Sanırım dün gece Kuromi rüyama geldi.”

Kuromi tepecikte oturmuş, bunu gülümseyerek izlemiş. Nino yanına konmuş.

— Kristal güvende Kuromi. Artık herkes güzel rüyalar görecek.

Kuromi mor şapkasını düzeltmiş.

— Masallar bitmez Nino. Çocuklar beni hatırladığı sürece yeni maceralar hep olur.

Gökyüzünden süzülen bir yıldız ışığı Kuromi’nin önüne düşmüş. Sanki ona göz kırpmış.

Ve Kuromi fısıldamış:

— İyi uykular küçük kalpler… Rüyalarda görüşürüz.