Kurnaz Çakal ve Aslan Masalı
Bir zamanlar büyük ve yemyeşil bir ormanda güçlü bir aslan yaşardı. Ormandaki herkes ona saygı duyardı. Ama bir gün ormanda hiç duyulmamış bir ses yankılandı.
— MÖÖÖÖ
Aslan korkuyla etrafına baktı.
— Bu ne sesi
— Bu kadar güçlü biri kim olabilir
Korktu ve mağarasına çekildi. Günlerce dışarı çıkmadı.
Bunu fark eden kurnaz çakal Dimne hemen düşündü.
— Bu durumdan faydalanabilirim
Aslanın yanına gitti.
— Efendim neden saklanıyorsunuz
Aslan cevap verdi.
— Dışarıda çok güçlü bir yaratık var
— Sesi bile korkunç
Dimne gülümsedi.
— İzin verin gidip öğreneyim
Aslan kabul etti.
Dimne ormanda ilerledi ve büyük bir öküz gördü. Bu Kocabaş’tı. Sakin sakin otluyordu.
Kocabaş bir anda bağırdı.
— MÖÖÖ
Dimne hemen anladı.
— Demek aslanı korkutan bu
Kocabaş’a yaklaştı.
— Korkma ben dostum
— Seni kral ile tanıştıracağım
Kocabaş biraz düşündü.
— Eğer zarar gelmeyecekse olur
Birlikte aslanın yanına gittiler.
Aslan önce korktu ama Kocabaş konuşunca rahatladı.
— Ben sana zarar vermem
— Ben sadece ot yerim
Aslan şaşırdı.
— Demek o ses senden geliyordu
Zamanla dost oldular. Aslan Kocabaş’ı çok sevdi.
Bu durum Dimne’yi rahatsız etti.
— Artık beni dinlemiyor
— Onun yerine onu seçti
Kıskançlık içini doldurdu.
Dimne plan yaptı. Önce aslana gitti.
— Efendim dikkat edin
— Kocabaş size saldırabilir
Aslan şaşırdı.
— Emin misin
— O benim dostum
Dimne konuştu.
— Boynuzlarını kaldırdığında anlayacaksınız
Sonra Kocabaş’a gitti.
— Kaçmalısın
— Aslan seni yemek istiyor
Kocabaş korktu.
— Ama o benim dostumdu
— Neden böyle yapsın
Dimne fısıldadı.
— Sana bakışını görmedin mi
Kocabaş düşündü.
— Ben kavga istemem
— En iyisi gitmek
Ve ormandan uzaklaştı.
Aslan dostunu bulamayınca yalnız kaldı.
— Ona güvenmeliydim
— Onu kaybettim
Dimne ise köşede kaldı. Artık kimse ona güvenmiyordu.
Orman sessizdi ama bu sessizlik yalnızlıktı.
Ve herkes şunu öğrendi:
Dostluk güven ister hırs ise her şeyi kaybettirir
İşte Kurnaz Çakal ve Aslan Masalı, dostluğun değerini anlatan unutulmaz bir hikayedir.