Baykuş ile Sincap Masalı
Derin bir ormanda, dalları göğe uzanan yaşlı bir çınar ağacı varmış. Bu ağacın en tepesinde, geceyi ve yıldızları seven bilge bir baykuş yaşarmış. Herkes ona Bilge Baykuş dermiş.
Aynı ağacın alt dallarında ise tüylü kuyruğu kabarık, yerinde duramayan bir sincap yaşarmış. Adı Pıtırtı'ymış. Gün boyu daldan dala zıplar, fındık toplar, sonra da nerede bıraktığını unuturmüş.
Bir sabah Pıtırtı yine aceleyle oraya buraya koştururken yüksekten bir ses duymuş:
— “Dikkatli olmazsan akşama aç kalacaksın, küçük sincap.”
Pıtırtı başını kaldırmış:
— “Sen kimsin? Ben çok hızlıyım, aç kalmam!”
— “Ben bu ağacın tepesinde yaşayan Baykuş” demiş bilgece bir ses. “Hızlısın ama dağınıksın. Fındıklarını her yere saçıyorsun.”
Pıtırtı biraz alınmış:
— “Olsun, yine bulurum.”
— “Peki,” demiş Baykuş. “Akşam olunca gel, bakalım bulabilecek misin.”
Gün boyu rüzgar esmiş, dallar sallanmış, fındıklar yuvarlanıp kaybolmuş. Akşam olduğunda Pıtırtı çok acıkmış ama sakladığı hiçbir yeri hatırlayamamış.
Ağacın gövdesine yaslanıp iç çekmiş:
— “Offf… Bu kadar koştum ama karnım hâlâ boş.”
Üstten tanıdık bir ses gelmiş:
— “Belki de önce düşünmeyi, sonra koşmayı öğrenmelisin.”
Pıtırtı başını kaldırmış:
— “Baykuş Dede, bana yardım eder misin?”
— “Ederim” demiş Baykuş. “Ama önce söz ver: Yarın sabah plan yapmadan koşmayacaksın.”
Pıtırtı hemen cevaplamış:
— “Söz veriyorum!”
Baykuş kanadıyla uzakları göstermiş:
— “Bugün topladığın fındıkların bir kısmı derenin kenarında, bir kısmı büyük kayanın yanında. Yarın güne başlarken ‘önce dere, sonra kaya’ diye sırayla git. Bir de kalbinden içli bir dua et: ‘Allah’ım, aceleciliğimi düzene çevir.’ Göreceksin, her şey daha kolay olacak.”
Ertesi sabah Pıtırtı ilk kez durup düşünmüş:
— “Önce dereye gideceğim, sonra kayaya,” demiş. “Bu sefer karıştırmayacağım.”
Başını hafifçe göğe kaldırmış:
— “Allah’ım, bana sabır ve akıl ver,” diye fısıldamış.
O gün, acele etmeden ama kararlı adımlarla çalışmış. Akşam olunca yuvasının yanında kocaman bir fındık yığını birikmiş. Tam o anda ormanda telaşlı sesler duyulmuş; küçük bir sel bazı hayvanların yiyeceklerini sürükleyip götürmüş.
Kirpi, fare ve birkaç kuş üzgünmüş:
— “Bütün yiyeceklerimiz gitti, şimdi ne yapacağız?”
Pıtırtı, fındıklarına bakmış, sonra arkadaşlarına:
— “Benim bugün fazlam var. İsterseniz paylaşabiliriz” demiş.
Baykuş bunun üzerine çınarın dalından seslenmiş:
— “Gördünüz mü? Pıtırtı dün dağınık bir sincaptı, bugün ise plan yapan, duasını unutmayan bir dost oldu. Gerçek güç, hızlı koşmakta değil; kalbini ve aklını birlikte kullanmakta.”
O günden sonra ormanda yeni bir söz dolaşmaya başlamış:
— “Önce Baykuş gibi düşün, sonra Sincap Pıtırtı gibi çalış.”
Pıtırtı artık sadece hızlı değil, aynı zamanda düzenli ve paylaşmayı seven bir sincapmış. Baykuş ile Sincap’ın dostluğu, ormandaki bütün çocuk hayvanlara güzel bir masal olmuş.
Masalın Öğretisi: Koşmadan önce düşün, plan yap ve dua et; hem kendin doyar, hem de başkalarına yardım edecek gücü bulursun.